Polska motoryzacja po II wojnie

Co zastaliśmy po wojnie? — Najeźdźca zniszczył doszczętnie skromne zalążki polskiego przemysłu motoryzacyjnego. Znaczna część polskich fachowców motoryzacyjnych zginęła w walce z okupantem lub w obozach. Nieliczny park samochodowy został również zniszczony lub rozgrabiony przez hitlerowców.

Cała Polska była zniszczona, transport kolejowy zdezorganizowany, przemysł unieruchomiony. A tymczasem . samochody były konieczne, bo między innymi również bez samochodów nie można było rozpocząć organizacji państwa.

Motoryzacja po wojnieW tym krytycznym okresie przyszedł nam z ofiarną pomocą Związek Radziecki. Aczkolwiek sam potrzebował wtedy dla siebie więcej samochodów niż kiedykolwiek, to jednak udzielił nam prawdziwie braterskiej pomocy, dostarczając pierwszą partię 1,5 t samochodów GAZ—AA i 3 t ZIS —5. Przy ich użyciu rozpoczęły pracę pierwsze ekipy robotnicze, które przystąpiły do uruchomienia zakładów przemysłowych.

Samochodami tymi dostarczane były również pierwsze transporty żywności, której nam udzielił Związek Radziecki.

„Braterska” pomoc ZSRR

Związek Radziecki nie ograniczył się tylko do udzielenia nam pomocy w sprzęcie. Liczni eksperci radzieccy dopomogli nam w uruchomieniu pierwszych warsztatów remontowych i w zorganizowaniu transportu samochodowego. Wielu żołnierzy po demobilizacji jednostek samochodowych Wojska Polskiego, które powstały na terytorium ZSRR, przeszło do pracy w motoryzacji, i oni to właśnie stanowili zalążek polskich kadr motoryzacyjnych.

Zadaniem motoryzacji w pierwszym okresie po wojnie było uzyskanie jak największej ilości samochodów koniecznych do odbudowy naszej gospodarki, do odbudowy na nowych zasadach naszego przemysłu i rolnictwa.

W okresie tym, dzięki niezwykle wydatnej pomocy Związku Radzieckiego i dzięki ofiarnej pracy naszych kierowców, mechaników, techników i nielicznych inżynierów, udało się uruchomić stosunkowo dużą ilość samochodów poniemieckich, „porozrzucanych” po drogach i zorganizować warsztaty remontowe, które w swych podstawach organizacyjnych oparły się na wzorach radzieckich.

UNRRA dostarczyła nam samochody kilkudziesięciu typów pochodzenia demobilowego, w znacznym stopniu niekompletne i bez części zamiennych oraz przystosowane do potrzeb wojskowych, a więc o malej ładowności, a o dużej mocy i wskutek tego bardzo nieekonomiczne w eksploatacji.

Polska, jak zresztą wszystkie kraje demokracji ludowej, otrzymała z demobilu anglosaskiego samochody najgorszego gatunku z takim wyrachowaniem, że okres korzystania z tych samochodów będzie krótki i że Polska będzie musiała zakupywać części zamienne u zachodnich kapitalistów.

Władze Polski Ludowej zdawały sobie sprawę, że bez należytego zorganizowania transportu samochodowego oraz bez traktoryzacji i mechanizacji gospodarki rolnej nie będzie można zagospodarować w szybkim tempie Ziem Zachodnich, usunąć zniszczeń wojennych, odbudować i rozbudować naszego przemysłu, rolnictwa i innych dziedzin gospodarki narodowej, podnieść wydajności pracy ludzkiej, przyspieszyć procesów produkcyjnych i przejść do wyższych form gospodarki uspołecznionej.

Do wykonania tych zadań niezbędna była silna motoryzacja, a motoryzacja — to przede wszystkim własny przemysł motoryzacyjny, odpowiednio zorganizowany i racjonalnie eksploatowany tabor samochodowy i traktorowy oraz sprawne jego zaplecze techniczne.

Szczególnie pilne zadania stanęły przed motoryzacją w dziedzinie rolnictwa. Trzeba było pomóc w zagospodarowaniu robotnikom rolnym i chłopom małorolnym, którzy dzięki reformie rolnej uzyskali ziemię lub powiększyli swe karłowate gospodarstwa, ale nie mieli dostatecznej ilości narzędzi rolniczych i siły pociągowej. Trzeba było stworzyć oparte na nowoczesnej technice, państwowe gospodarstwa rolne, które stanowiłyby wzór nowoczesnej, racjonalnej gospodarki rolnej i które przekonywałyby naocznie masy pracującego chłopstwa o wyższości gospodarki zespołowej nad indywidualną oraz wskazały drogę poprawy ich własnego bytu. Do tego zaś niezbędne były traktory i samochody ciężarowe.

Dlatego też w niedługim czasie po wojnie rozpoczęto budowę pierwszej w Polsce fabryki traktorów i samochodów ciężarowych.

Dzięki przystąpieniu przez Rząd Polski Ludowej do realizacji 3-letniego Planu Odbudowy Gospodarczej motoryzacji nasz znalazła się po raz pierwszy na drodze właściwego swego rozwoju.

Przeczytaj poprzedni wpis:
Tapicerka samochodowa
Tapicerka samochodowa – renowacja i wymiana

Tapicerka samochodowa i karoseria – to dwa pierwsze elementy samochodu, które przyciągają wzrok. Nie stanowi tajemnicy, że im samochód bardziej...

Zamknij